fbpx

Muzikale uitdagingen in Corona-tijd

Ik zat afgelopen weekend vol ongeloof en afschuw naar de beelden te kijken van protesten en rellen in Eindhoven, Amsterdam en andere plaatsen. Natuurlijk, je kunt het niet eens zijn met de gang van zaken, en dan mag je dat laten weten. Maar je gaat niet andermans spullen slopen of mensen van hulpdiensten aanvallen!

En ja, ik vind het ook vervelend al die Corona-regels, maar hoe meer je toch met grote groepen bij mekaar komt, hoe langer we met die ellende zitten, denk ik dan met mijn boerenverstand.

Wat bezielt die mensen? Verveling? Balorigheid? Hebben ze geen opvoeding gehad, maar alleen voeding? Ach weet je… Ik kan dat niet veranderen. Wat ik wel kan doen is proberen jullie, mijn volgers, en ook mezelf muzikaal te blijven prikkelen in Corona-tijd. Want zo blijven we lekker bezig met muziek, en muziek leidt af en geeft positieve energie. En dat kunnen we wel gebruiken.

Daarom dus nu een aantal verrassende muzikale uitdagingen voor deze Corona-tijd.

1. Maak je eigen variant van een song of een solostuk wat jij mooi vind

2. Schrijf je eigen solo-stuk! Je vindt hier een Youtube-video van mij over het maken van je eigen dodecafonie.

3. Ga aan de slag met bv Garageband om een eigen blues te componeren! Ook hierover heb ik een video voor je gemaakt.

4. Mis je het samenspelen? Zoek iemand waarmee je (op afstand) kunt samenspelen, dit is hét moment om eens verrassende combinaties te maken!

5. Je kunt ook aan de slag gaan met multi-track opnames, bv met de app Acapella!

6. Verdiep je eens in de historie van je instrument, zoek alles op wat erover te vinden is.

7. Je kunt je natuurlijk ook verdiepen in een bepaalde componist of een bepaald genre om daarover alles te weten te komen.

Last but not least: neem muziekles of volg een leuke workshop! Veel docenten (waaronder ikzelf) verzorgen ook online lessen en workshops.

Juist nu is dat superleuk om te doen. Ik heb bijvoorbeeld workshops in ademhaling, improviseren, componeren, podiumangst overwinnen. Wil jij iets anders? Neem dan gerust contact met me op. Samen komen we er wel aan uit!

Meer weten? Kijk dan eens hier!

De magie van muziek

Muziek heeft iets magisch. Het kan je raken.. zonder woorden.. Muziek kan je echt voelen! Vorige week vroeg iemand me: 'Judith, hoe zit dat nou? Wat is eigenlijk de magie van muziek?'

Ik had niet 1-2-3 een antwoord paraat, maar ik ben er wel over na gaan denken.
Ik bedoel: muziek is mijn leven, ik zou niet weten wat ik zonder muziek moest. Maar als je me vraagt wat nu precies de magie ervan is? Lastig hoor!

Toch wil ik er dit blog artikel aan wijden. Waarom? Omdat ik denk dat het belangrijk is dat mensen, juist in deze tijd, de magie of misschien beter gezegd de kracht van muziek erkennen.

Veel muziek is voor mij gekoppeld aan herinneringen. Als kind was ik gek van Kinderen voor Kinderen, ik kende de teksten letterlijk uit mijn hoofd. Daarna kwamen de Childs Brothers, ik heb die cd's grijs gedraaid!

Bij ons thuis was het veelal blaasmuziek wat er te horen was, maar gaandeweg ging ik me meer interesseren voor 'echt' klassieke muziek. En zo heb ik gedurende de jaren een aardige rugzak vol magische muziekmomenten bij elkaar verzameld. Niet allemaal klassiek hoor, er zit ook genoeg popmuziek tussen!

Muziek heeft altijd ongelooflijk veel voor me betekend, en nog natuurlijk! Misschien wel iedere dag een beetje meer?!

En als je het goed beschouwt zijn het maar trillingen, trillingen in de lucht. Maar ja, wel trillingen die bij mij regelmatig zorgen voor rillingen!

Muziek roept emoties op, herinneringen, beelden. Het bepaalt mijn stemming.. En ik kan er eindeloos van genieten.

Wat mij betreft is muziek superbelangrijk voor het menselijke welbevinden. Niet alleen is het goed voor de ontwikkeling van de hersenen van kinderen en jong-volwassenen, het houdt ook je hersenen scherp als je wat ouder bent.

En wist je dat de werking van muziek al aanwezig is als je nog in de buik van je moeder zit?

Muziek is ook een soort gevoels-manager: het kan stemmingen beïnvloeden, ze versterken of juist afzwakken. Het is toch fantastisch dat simpele trillingen in de lucht zoveel voor je kunnen betekenen?

Muziek is ook een verbinder, en dat is iets wat we denk ik heel erg nodig hebben in onze samenleving, in onze wereld. Het verbroedert.

Genoeg redenen toch om muziek levend te houden? Laten we de (lokale) politiek vragen om samen met ons de muziek levend te houden!

#houddemuzieklevend

Tja, een nieuw jaar, nieuwe kansen.. Op 1 januari keek ik, zoals velen van jullie denk ik, naar het traditionele Nieuwjaarsconcert vanuit Wenen. Onder leiding van Ricardo Muti werd een fraai concert weggezet.. Heel vreemd zo zonder publiek.Je zag en voelde bijna de opluchting bij het losbarsten van het online applaus...





Maar wat op mij even zoveel indruk maakte als dit concert was de speech van maestro Muti na afloop van het concert.
Een speech over de kracht van muziek...

Een speech die zozeer aansluit bij mijn #houddemuzieklevend.. Want muziek verbindt mensen. Mijn voornemen voor dit jaar is om ook dit jaar de muziek levend te houden.

Hoe? Ik ga proberen weer een aantal mooie video's op te nemen nu we nog in lockdown zitten, maar daarnaast zal ik ook proberen op allerlei manieren mijn volgers, mijn leerlingen en mijn orkestleden te inspireren.

Heb jij een leuk idee wat daarbij past? Laat het me weten, en wellicht ga ik ermee aan de slag! Want samen houden we de muziek levend!

Omkijken en vooruitzien

Dit jaar werd alles anders dan anders. We hebben hobbels genomen, zijn in het diepe gegooid, moesten onze normale werkwijzen aanpassen, klommen weer op, werden even zo hard weer terug geslingerd, verloren dierbare zaken en dierbaren op onze weg.

Maar... laten we niet vergeten: er ontstond ook zoveel moois!

We ontdekten nieuwe dingen, leerden bij, maakten passen op de plaats, hadden tijd voor andere zaken, andere keuzes om te maken en waardevolle momenten samen.

Niet elke verandering hoeft slecht te zijn, sterker nog: ik ben ervan overtuigd dat verandering juist ook goed kan zijn.

Afgelopen jaar was voor veel mensen een heftig jaar, misschien wel te heftig voor sommigen.

Zelf ben ik best wel een positief ingesteld mens. Na een korte teleurstelling krabbel ik altijd wel weer op en daarmee borrelen er ook weer tientallen ideeën op.

Ik hoop dat 2021 ons meer vastigheid gaat bieden, meer perspectief, maar bovenal veel gezondheid.

Mijn credo sinds de start van de corona-crisis is 'houd de muziek levend'. Ik denk dat het met alle hindernissen het afgelopen jaar toch best aardig gelukt is. Maar ik hoop van harte dat het komend jaar veeeeeeeeeeel beter gaat lukken.

Dat hoop ik ook en vooral voor de verenigingen waar ik werk. Verenigingen die me de ruimte gaven om mijn werk tijdens lockdowns op andere manieren in te vullen om zo de muziek levend te houden. Verenigingen waar tal van mensen druk zijn om de toegestane activiteiten coronaproof te laten verlopen.

Als ik denk aan al die vrijwilligers, dan voel ik me ongelooflijk dankbaar dat ik voor en vooral ook mét hen mag werken!

Samen gaan we voor een beter 2021!

Hoe heeft de componist het bedoeld?

Tja, dat is een vraag waar je als musicus, en zeker als dirigent regelmatig mee wordt geconfronteerd.
Veel dirigenten nodigen componisten van werken die op de lessenaar liggen uit om hun werk uit te leggen aan dirigent en orkest. Ik heb zelf een aantal van dat soort sessies meegemaakt en dat is reuze boeiend!

Maar vaak blijven we toch zitten met die ene vraag: hoe heeft de componist het bedoeld? En toch zeker als het gaat om werken van componisten die al lang niet meer leven..

Je kunt het hen niet meer vragen.. En nu hoor ik jullie denken: ja maar Judith, je kunt dat toch gewoon beluisteren op Youtube, of Spotify of op een cd'tje desnoods?

Maar die vlieger gaat niet helemaal, ik denk zelfs helemaal niet op! Want de opnames die je kunt beluisteren zijn nog redelijk recent, op moderne instrumenten etc, dus of dat dan precies is wat de componist heeft bedoeld? Ik vraag het me af hoor..

Je kunt je verdiepen in de tijdsgeest van de componist, dat zal je helpen om het allemaal wat beter te plaatsen, maar of we ooit zullen weten hoe de componist het precies bedoeld heeft? Ik denk het niet, maar misschien is dat ook juist wel tof! Zo blijft de muziek iets magisch hebben.. En wij als musici, dirigenten en muzikanten? Wij kunnen alleen maar ons best doen om de muziek levend te houden en recht te doen!

Bij blijven…

Lifelong learning.. zo heet een bekende jaarlijks terugkerende dirigentenmasterclass-week..
Maar de term wordt vaker gebruikt, en terecht vind ik. Ik bedoel: je studeert op een zeker moment af aan je opleiding, maar dan houdt het niet op!
De wereld om je heen blijft zich ontwikkelen, nieuwe technieken, nieuwe methodes, andere inzichten.. Dat geldt volgens mij voor alle branches, maar zeker ook voor de muziekwereld.

Daar waar je vroeger als docent vooral je leerlingen 'het ambacht' leerde, nu ben je veel meer bezig met het aansluiten bij de belevingswereld van je leerling..
We hebben veel meer geleerd over de effecten van muziek en de effecten van bepaalde methodes...

Ik ben dus echt zo'n musicus die zelf ook graag wil blijven leren. In deze tijd van Corona valt het niet mee. Onlangs werd een congres waar ik hoopte veel te leren afgelast. Begrijpelijk en goed ook. Gezondheid is belangrijker!
Maar gelukkig zijn er ook veel mogelijkheden in de digitale wereld, en dat is dus ook waar ik me deze weken veel begeef om extra kennis op te doen!

Zo ben ik momenteel bezig met het leren over het opzetten van een online muziekcursus, maar ook ben ik bezig met psychologische effecten van lesmethodes en manieren van werken met een orkest... Superleuk, heel erg interessant en inspirerend! Bij blijven kost tijd maar geeft zoveel energie!

En dat bracht me eigenlijk ook op het volgende: stel jij bent een koperblazer die een aantal jaren geleden les heeft gehad.. Ook jij kan bij blijven! Door af en toe eens een coaching sessie te plannen bij een coach of docent. Dat kan natuurlijk bij mij, dat zou ik tof vinden, maar je kunt ook een andere docent kiezen.
Je hoeft niet meteen echt les te gaan nemen, soms is een enkele sessie, een soort workshop al genoeg om je weer inspiratie te geven.
Goed idee, toch?! Wil je een coaching bij mij boeken?
Dat kan, het kan zelfs online, meer corona Proof kan het niet! Ik werk via Muziekonderwijs, zodat jij verzekerd bent van een veilige lesomgeving én een veilige betaling...

Ik hoop van je te horen/lezen!

Herfstvakantie

Heerlijk, deze week is het herfstvakantie! Eventjes bijtanken en tot rust komen in deze vreemde Corona-tijd.
Ik heb getwijfeld of ik deze week weer een webinar wilde verzorgen voor jullie, maar ik heb besloten dat dit keer niet te doen in de vakantie.

Achter de schermen ben ik wel heel hard aan het werk met het ontwikkelen van nieuwe workshops, dus over een tijdje gaat er zeker weer een webinar komen, maar deze week wilde ik mezelf eventjes wat extra rust gunnen.. Hoewel, extra rust is niet het juiste woord... Het komt er vooral op neer dat ik mezelf een vaste verplichtingen wilde opleggen voor deze vakantie, zodat ik de week gewoon kan nemen zoals het komt. Lekker leven in het moment en inspiratie opdoen door wat ik tegenkom!

Een tip voor jullie voor deze vakantie is deze quote van Einstein:
'Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je altijd kreeg'

Laat je eens verrassen, doe eens iets nieuws, luister eens naar onbekende muziek, probeer eens te improviseren als je dat nooit hebt gedaan, het verrijkt je (muzikale) leven!

Musicus 2.0

Ik hoor veel mensen al denken: wat is dat nou weer voor hippe term...
En toch dekt dit de lading denk ik..

Als musicus moet je in de huidige samenleving jezelf een beetje opnieuw uitvinden. Sommige collegae vinden dat niet leuk, ronduit vervelend of misschien gewoon heel spannend of zelfs eng.

Ik vind het persoonlijk wel leuk: Ik denk dat het goed is dat je regelmatig gedwongen wordt om te reflecteren op je eigen functioneren.
En dat dan in relatie tot hoe de samenleving er op dat moment uit ziet.

Jezelf opnieuw uitvinden om zo musicus 2.0 te worden, dat is best spannend, maar ook juist heel erg leuk, want het is ook een uitdaging!
Ik schreef vorige week al over een andere manier van lesgeven, maar wat te denken van een stuk marketing (hoe zorg je dat je je doelgroep bereikt?!), een stuk sociaal werk (ja soms voel ik me echt een sociaal werker, en weet je als dat een keer nodig is, dan doe ik dat met liefde. Want het is ook een teken dat mijn pupil mij vertrouwt, en dat is belangrijk om samen een doel te bereiken.

Het heeft er misschien ook mee te maken dat ik van nature behoorlijk leergierig ben: ik wil steeds meer weten en ontdekken en dat komt goed van pas! Ik schrijf nu Musicus 2.0, maar ik denk dat ik in mijn carrière ook nog wel de 3.0 en de 4.0 zou kunnen meemaken!

Protocollen in de praktijk

Nu écht al mijn orkesten weer begonnen zijn met repeteren, en ook de lessen weer hervat worden, wil ik in mijn blog van vandaag dieper ingaan op het werken volgens de protocollen in de praktijk. Ik heb in de afgelopen maanden (sinds onze activiteiten weer mondjesmaat op gang kwamen) verschillende vragen gehad. Vragen variërend van 'wat vind jij nou van die protocollen?' tot 'zijn de protocollen werkbaar?'

Allereerst maar mijn antwoord op de eerste vraag: wat ik van de protocollen vind. Ik vind dat we alles moeten doen om (met elkaar) muziek te kunnen en mogen maken. En als daar deze protocollen bij horen, dan is dat zo en dan houden we ons daaraan. Voor de veiligheid van onszelf en die van anderen binnen én buiten het orkest. Ik wil daar verder geen discussie over eigenlijk. Dit is de manier waarop we op dit moment met elkaar muziek kunnen en mogen maken, dus so be it.

Dan vraag twee; of de protocollen werkbaar zijn..
In de basis is mijn antwoord hierop: ja!
Zowel de protocollen voor de individuele lessen als die voor orkesten zijn werkbaar. Natuurlijk zijn er ongemakken: muzikanten horen elkaar minder goed (hoewel sommigen aangeven dat dat eigenlijk ook wel prettig is want zo kunnen ze niet in de war raken van anderen!!), een mooie balans maken is lastiger...
En bij de lessen: even een instrument van een leerling nakijken mag alleen met handschoenen aan, en er zijn twee standaards nodig..

Maar echt, met een beetje goede wil van iedereen, en niet teveel gemor en negatieve energie is het echt prima te doen...

Hierbij wil ik ook speciaal de mensen noemen die binnen verenigingen verantwoordelijk zijn voor het naleven van het protocol, het gereedzetten en schoonmaken van stoelen, uitmeten van de orkestplattegrond, etc etc...
Zij doen onbetaald maar werkelijk onbetaalbaar werk en verdienen groot respect en waardering!

Wat wel heel jammer is, is dat het geven van concerten nu lastig is.
Je hebt dan niet alleen rekening te houden met de regels voor het orkest, maar ook voor het publiek gelden regels.
Concerten zijn daarom voor veel verenigingen momenteel nog een ver van hun bed show, er zijn zelfs verenigingen die nog steeds (vanwege de beperkte ruimte) niet voltallig kunnen repeteren..
Voor mijn orkesten geldt dat gelukkig niet!

Ik hoop van harte dat iedereen goed mee blijft werken aan de naleving van de protocollen (niet alleen in de muziek-omgeving, maar ook daarbuiten) zodat we met elkaar muziek kunnen blijven maken, maar ik hoop bovendien dat er op 1 of andere manier meer mogelijkheden worden geschept om concerten te geven.

Zoals ik vorige week al schreef: we moeten in kansen denken!
Aangezien er minder publiek binnen mag in zalen kun je een concert misschien wel 2x uitvoeren! Of wat dacht je van een concert opnemen en bv tegen een kleine vergoeding digitaal beschikbaar maken? Ik noem maar wat hè..
Wat voor ideeën hebben jullie daarover? En wat vinden jullie van repeteren/lessen volgens het protocol?

Omkijken en vooruitzien


De titel van deze blogpost zou je wellicht eerder verwachten aan het eind van een jaar, maar ik schrijf dit verhaal toch echt hartje zomer. Wél aan het eind van de zomervakantie.. Een zomervakantie die zo anders was dan dat velen van ons zich dat in januari of februari hadden voorgesteld. 

Dat gold ook voor mijzelf zoals jullie weten. Ik ben niet op vakantie gegaan, maar thuis gebleven. En met de zomerse temperaturen van de afgelopen weken was dat zo gek nog niet! Ik heb thuis het nodige kunnen klussen en tegelijkertijd kunnen genieten van de zon en een opzetzwembad in de achtertuin. Sommige dagen was het heel heet en kwam ik niet veel verder dan wat mijmeren in de schaduw…

En precies uit die mijmeringen is deze blogpost ontstaan.

Waarover ik mijmerde? 
Corona, het muziekonderwijs, de hele cultuursector…en hoe het nu verder moet.

Corona legde de cultuursector plat. Concerten en optredens werden (en worden!) afgelast, orkesten (zowel op professioneel niveau als op amateurniveau) werden stilgelegd. Gelukkig mag er inmiddels weer samen gerepeteerd worden, zij het dan op afstand.

Corona liet nog maar weer eens zien hoe individualistisch onze samenleving is, maar tegelijkertijd liet het ons ook inzien hoezeer we toch gesteld zijn op écht contact met mensen. Tijdens de lockdown was ik maar wat blij dat ik mijn beste maatjes weer even zag, en wat mistten mijn orkestleden en ik het samen musiceren…

Tijdens de zomervakantie kwam naar voren dat de subsidiekraan voor culturele instellingen in Nederland flink wordt dichtgedraaid.. Orkesten, theaters, concertzalen… Voorbeelden en idealen voor jonge kunstenaars en muzikanten gaan zo verloren.. 
En ik heb geen glazen bol hoor, maar ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat na de economische crisis die door Corona werd veroorzaakt ook de subsidies voor bv muziekverenigingen zullen worden gekort.

En toen ik dat allemaal las dacht ik… is er dan eigenlijk nog wel toekomst voor onze sector? 

En direct daarna: Jazeker is er toekomst! Maar dan moeten we wel op een andere manier gaan kijken en acteren. Niet alleen maar dingen doen omdat we het altijd zo gedaan hebben. Dit is júist de tijd om te veranderen.. Kansen zien en pakken!

Aan de slag met muziek op een manier die past onze samenleving, bij hoe mensen nu in het leven staan.. Laten zien aan lokale en landelijke bestuurders dat onze muziekverenigingen van waarde zijn voor de samenleving. En dan niet alleen roepen dat muziek slim maakt en dan met een boek van Erik Scherder (met alle respect voor deze man overigens) gaan zwaaien.

Een leerling wil niet simpelweg boekjes doorwerken. Ja, die leerlingen zullen er zijn, maar dat zijn dan vaak natuurtalentjes die enorm intrinsiek gemotiveerd zijn… Maar muziek is toch voor iedereen? Muziek verbindt! Suzan Lutke stelt in haar boek ‘Als de muziek er al is’
zelfs dat ieder kind, iedere leerling al muziek in zich heeft… En daar ben ik het volmondig mee eens! Muziek is voor iedereen en ván iedereen.
In mijn beleving moeten muziekdocenten zichzelf opnieuw uitvinden (voor zover ze dat nog niet gedaan hebben) en aan de slag als muziekcoach! 
Luister naar je leerling, luister naar de muziek van je leerling en bepaal samen routes naar een volgend doel. Maak leerlingen eigenaar van de muziekles! 

En eigenlijk geldt dat denk ik ook voor orkesten, hoewel het daar natuurlijk wat lastiger is omdat je met meer personen van doen hebt… Maak mensen mede eigenaar van de muziek. 

Maar laten we in vredesnaam uitdragen dat muziek voor maar vooral ook ván iedereen is. Maak de muzikale groep sterker zonder het individu uit het oog te verliezen...

Ga die samenwerking aan met een Arabische instrumentalist, zoek samenwerking met een rapper of een hiphopper… Zomaar wat ideetjes. Laat je zien op social media met hippe filmpjes, houdt de muziek levend, laat de kracht van muziek zoveel mogelijk zien, want ik geloof heilig dat op die manier onze muziek levensvatbaar blijft! 

Dat is 1 kant van de medaille. Maar dan blijft natuurlijk nog wel steeds die financiële uitdaging: professionele docenten en dirigenten komen niet gratis lesgeven en dirigeren, bladmuziek is niet goedkoop en ook het organiseren van concerten kost geld.. En je mag mij een enorme positivo noemen hoor, maar ook hier geldt denk ik dat je moet zoeken naar nieuwe mogelijkheden en kansen, want die zijn er zeker denk ik. Maar die kansen liggen soms 'out of the box', dus de zaak is dat wij met zijn allen leren 'omdenken'.

Ik wens jullie allemaal een levendig muziekseizoen!