Digitale leeromgeving buitenschoolse cultuureducatie

Vanuit het Landelijk Kennisinstituut Cultuureducatie en Amateurkunst wordt gewerkt aan het opzetten van een digitale leeromgeving buitenschoolse cultuureducatie.
In 2014 is het Raamleerplan Blazers herzien en nu wil het LKCA dit document verrijken door filmpjes van voorbeelden van de 4 examen-niveaus op haar website te zetten. Doel is het creëren van een landelijk digitaal platform waar deze kennis zichtbaar gemaakt wordt en om de opgedane kennis en werkwijzen breder te delen, anderen te inspireren en referenties te bieden.

Ik ben gevraagd om medewerking te verlenen aan dit project voor mijn hoofdinstrument euphonium! En wel door filmpjes te maken in de lessen én het opstellen van een repertoirelijst voor de verschillende examenniveaus!

De bedoeling is dat alles vanaf januari 2017 online staat!

Met muziek meer zelfvertrouwen

Zoals een aantal van jullie wellicht wel weten, werk ik naast mijn werk als musicus ook bij een studiebegeleidingsinstituut in Breda. Ik werk daar als floormanager, begeleid pubers met hun huiswerk, zorg voor marketing én verzorg er ook faalangstreductietrainingen.

Dat laatste is iets wat ik bijzonder graag doe: je ziet de cursisten groeien gedurende de weken dat je met ze werkt. Ze bloeien helemaal op, en dat is prachtig om te zien.

Faalangst is niet altijd alleen maar schoolgerelateerd. Ook in hobby’s, zoals muziek kunnen mensen last hebben van faalangst. Bij muziek wordt dan al snel gesproken over podiumangst. Als spelend muzikant heb ik er zelf ook behoorlijk wat last van gehad… Maar uiteindelijk heeft de muziek zelf me er altijd doorheen gesleept.. En dat bracht me op het idee om faalangstige muzikanten te gaan helpen om hun (podium)angst te overwinnen! En dat ga ik doen met het programma ‘Met muziek meer zelfvertrouwen’

We beginnen met een intake van een uur waarin de leerling een stukje mag spelen, maar vooral vertelt over waar hij/zij tegenaan loopt bij het muziek maken, maar misschien ook wel in het dagelijks leven!

Aan de hand daarvan gaan we 3x een uur samen aan de slag met (muzikale) opdrachten, waarmee de leerling handvaten krijgt aangereikt om de angst de baas te worden.

Als blijkt dat er na deze serie van 4 uren nog behoefte is aan meer hulp en coaching, dan is dat natuurlijk mogelijk!

Heb jij weleens overmatig last van zenuwen als je moet optreden? Zou je daar wel iets aan willen doen?
Neem dan geheel vrijblijvend contact met me op!

Het seizoen is weer begonnen

Het is inmiddels september en gisteren heb ik mijn eerste repetities weer gedirigeerd. Ook mijn muzieklessen starten weer vanaf deze week, dus het ‘normale leven’ is weer begonnen!

Ik heb een heerlijke vakantie gehad waarin ik heb genoten van mijn vrije tijd, mijn website heb vernieuwd, instrumenten schoon heb gemaakt, veel muziek heb geluisterd en veel heb gelezen, heerlijk heb uitgerust en inspiratie heb opgedaan voor het komende seizoen.

Wat het komende seizoen gaat brengen?
Een hoop leuke concerten met de verschillende orkesten, zowel spelend als dirigerend. Natuurlijk ook weer aantal leerlingen die dit jaar op examen gaan. Super om ze daarbij te coachen en begeleiden!

Daarnaast is het nog wachten op de uitslag van de compositiewedstrijd waaraan ik deelneem, maar in ieder geval wordt mijn stuk professioneel opgenomen! Hoe gaaf is dat?!

Ik heb me, na deze buitengewoon inspirerende compositie-escapade voorgenomen om ook het komende seizoen minimaal één compositie te schrijven… Het hoe en wat moet nog wat vorm krijgen, maar het seizoen is ook pas net begonnen!

Hopelijk lukt het ook om dit jaar ook mijn privélespraktijk wat meer te gaan uitbouwen, en dan speciaal voor díe leerlingen die het lastig vinden om in de ‘gebruikelijke’ pas te lopen. Dus bijvoorbeeld voor mensen met dyslexie of andere lichamelijke of geestelijke beperkingen… Later meer hierover op mijn website…

Voor nu wens ik iedereen een buitengewoon plezierig en succesvol muzikaal seizoen toe!

Gecompenseerd, 4 ventielen…..??

Ik krijg als euphoniumspeler en -docent regelmatig vragen over wat nou eigenlijk het compensatiesysteem op een euphonium inhoudt. En of je als je 4 ventielen op je instrument hebt ook automatisch een gecompenseerd instrument hebt…

Tijd voor een uiteenzetting hierover!

Ik denk dat de meeste volgers van dit blog wel weten hoe ventielen werken: ieder ventiel verlaagt de natuurtonen. Het eerste ventiel met 1 hele toon, het tweede ventiel met een halve toon, het derde ventiel met anderhalve toon en het vierde ventiel met twee-en-halve toon.

Nu is het zo dat ieder ventiel op zich in staat is om het hele instrument met de genoemde toonsafstand te verlagen, maar de problemen ontstaan wanneer er ventielcombinaties worden gebruikt. Wanneer je nu het eerste en het derde ventiel combineert, verlaat het derde ventiel te weinig. Het instrument is immers langer geworden door de inzet van het eerste ventiel…

Euphoniums met een vierde ventiel gebruiken in plaats van de combinatie van eerste en derde ventiel dus het vierde ventiel, omdat dan dezelfde toon wel zuiver gespeeld kan worden.

Toch zijn instrumenten met een zogenaamd kwartventiel niet standaard gecompenseerd. ‘Gecompenseerd’ houdt namelijk in dat zodra het derde (voor een instrument met 3 ventielen) of het vierde ventiel (in geval van een instrument met 4 ventielen) er extra buizen worden gebruikt los van de buizen die aan ieder ventiel afzonderlijk gekoppeld zijn. Hiermee worden de zuiverheidsproblemen die bij ventielcombinaties ontstaan opgelost.

Ik heb geprobeerd deze uitleg kort en eenvoudig te houden, maar mocht je meer willen lezen, dan kan dat in dit artikel.

Euphonium studeren in de zomervakantie

Veel van mijn leerlingen zeggen het al aan het begin van de vakantie: ‘Geef mij maar niet te veel huiswerk op, want ik ga toch niet spelen’
En dat begrijp ik ook wel, vakantie is een tijd van rust en tijd voor andere dingen…

Toch probeer ik hen altijd te overtuigen om niet helemaal niks te doen, maar om de vakantie te gebruiken voor iets ‘anders dan anders’.
Misschien ook wel een idee voor mijn volgers?!

Zomaar wat ideetjes:
– zoek splinternieuwe stukken om te gaan spelen (mijn favoriet)
– speel stukken van een tijd geleden nog eens door (kost minder moeite en geeft vaak een goed gevoel omdat je de stukken al goed beheerst)
– ga je eens verdiepen in een compleet ander genre (bv jazz voor klassiek geschoolden)
– probeer zonder bladmuziek eens een bekend liedje uit je hoofd te spelen
– zoek een leuk liedje op youtube en probeer mee te spelen
– probeer eens een eigen ‘song’ te componeren (dat hoeft niet moeilijk te zijn, ga maar s gewoon zitten en bedenk een leuk melodietje, je zult zien dat het meevalt en dat het erg leuk is!)

Ik ben benieuwd wat jij doet om in de zomervakantie met een zomerse bril op te musiceren!

Vakantietijd, inspiratie opdoen

Nu de zomervakantie echt losgebarsten is en ik dus écht geen muzikale verplichtingen heb, is een tijd van rust aangebroken.
Veel mensen vragen zich af hoe ik mijn vakantiedagen dan invul, en of ik dan helemaal niets muzikaals doe…

Daarom vandaag dit blog!

Niks doen is niet zo aan mij besteed, ik blijf hoe dan ook een bezig bijtje…. Maar ja, wat ga je dan doen als je eigenlijk niets ‘moet’?

Ik maak altijd een lijstje van wat ik wil doen in de vakantie:
– instrument schoonmaken (tips en tricks hiervoor lees je hier)
– andere culturen leren kennen (en dan ook de muziek van die andere cultuur, dus ik probeer tijdens buitenlandse trips ook altijd iets van de lokale muziekcultuur mee te pikken)
– boeken lezen (dat kan varieren van boeken over beroemde dirigenten en componisten, maar ook psychologisch getinte boeken over bijvoorbeeld groepsmanagement of omgaan met leerlingen met beperkingen)
– nieuwe muziek studeren
– muziek luisteren (van klassiek tot pop en verder)
– zoeken naar nieuw lesmateriaal/apps om te gebruiken in mijn lespraktijk
– plannen maken voor het komende seizoen

De komende weken zal ik jullie steeds iets over één van deze punten vertellen, zodat jullie met mij mee wat inspiratie kunnen opdoen!

Heb je zelf misschien nog goede inspiratie voor mij? Ik houd me van harte aanbevolen!

Herintreders in de muziek en hoe je ‘stoppers’ kunt herkennen

Via het LKCA werd ik gewezen op een onderzoek wat is verschenen in het International Journal of Community Music.
Het onderwerp?
Wat motiveert oudere amateurmuzikanten om opnieuw te beginnen of te blijven spelen in een ensemble of band en waarom stoppen ze met muziek maken?

De onderzoekers van de University of Sheffield (GB) onderzochten twee amateurensembles en interviewden vijf participanten om achter hun motieven te komen. Daarna formuleerden ze vijf profielen van spijtoptanten:

De enthousiaste terugkeerder – van kindsbeen af met muziek bezig en alle steun daarvoor; als jong volwassene gestopt en na het pensioen weer begonnen. De basis uit zijn jeugdjaren maakte dat deze muzikant dertig jaar later zijn muzikale identiteit terugvond. Dit type blijft dus.

De aarzelende pensionado – in jeugdjaren de nodige muzikale scholing gehad, maar veelal op eigen initiatief of door zelfstudie. Hij is wat bescheiden in wat hij bereikt heeft en stopt vanwege gezondheidsredenen: hij kan het niet meer doen volgens de normen van het ensemble.Movie All Is Lost (2013)

De gestresste afhaker – iemand voor wie doorgaan met het ensemble niet goed is omdat de balans tussen de stress en de uitdaging die het oplevert, verstoord raakt.

De vermoeide buitenstaander – is vooral op zoek naar een gevoel van erbij horen en stopt als het niet lukt. Verlaat het ensemble om sociale en muzikale redenen.

De tevreden herinneraar – Deze stopper heeft warme gevoelens voor de muziek en is al in de jeugdjaren eraan verslingerd. Verschil met het eerste type is de muzikale standaard, de lat die deze participant erg hoog legt: hij of zij stopt wanneer het onder de maat wordt wat hij nog kan.

Uit het onderzoek blijkt dat mensen graag een leven lang muziek zouden maken, maar onderweg komen ze aardig wat trubbels tegen. Dat kunnen sociale, persoonlijke én muzikale trubbels zijn. Meestal stoppen muzikanten vanwege persoonlijke of sociale problemen, en juist níet vanwege muzikale problemen.

Daaruit leid ik af dat je als docent/dirigent toch ook meer oog moet hebben voor deze persoonlijke en sociale problemen, en daar misschien wat meer op in moet spelen se trouver viagra. Op die manier kan een leven lang musiceren wellicht toch werkelijkheid worden…

Persoonlijk probeer ik altijd wel de mens achter de muzikant in het oog te houden, maar dit bericht is voor mij wel een wake-up call om dat nog meer te doen. Misschien juist ook bij mijn seniorenorkest waar ik regelmatig te maken heb met ‘herintreders’.
Nu ik deze 5 types muzikanten ken, kan ik daar mijn voordeel mee doen, en dat zal ik ook zeker doen!

muziek en centjes

Muziek en geld, of breder cultuur(onderwijs) en geld, vormen een lastig paar op verschillende vlakken…

Ga maar ‘s na:
Muziekverenigingen krijgen steeds minder subsidie en moeten dus creatiever aan de slag om voldoende financiele middelen binnen te krijgen om bijzondere concerten te organiseren, of een muziekkamp, of om nieuwe instrumenten aan te schaffen..
Overigens ben ik niet tegen dat creatief aan financiele middelen komen, want daar komen soms de tofste ideeen uit voort, en er wordt door commerciele partijen (bv Ziggo) ook heel goed op in gespeeld. Waar een wil is, is heus een weg…
Maar tegelijkertijd wil de overheid (die dus op de subsidies kort en tarieven van de weinige gemeentelijke muziekscholen die nog bestaan verhoogt) dat er meer muziekonderwijs wordt gegeven… Dat muziekonderwijs wordt in de HAFABRA-wereld mede bekostigd met subsidiegelden.

Maar even naar die lesgelden…
Ikzelf werk bij een aantal muziekverenigingen als koperdocent, daarnaast geef ik wat privélessen…
De laatste weken word ik geconfronteerd met aanvragen voor lessen het komende schooljaar. Super natuurlijk, want hoe meer leerlingen ik iets kan leren, hoe blijer ik daar van word, en datzelfde geldt uiteraard ook voor mijn portemonnee (tsja, sorry!)

Enig doorvragen levert meestal op dat de betreffende leerlingen tot voor kort les volgende op een (gemeentelijke) muziekschool en de kosten daarvan niet meer op kunnen of willen brengen en daarom hun heil zoeken bij professionals die niet aan een muziekschool verbonden zijn.
Natúúrlijk zijn ze van harte welkom bij mij!

Maar toch stemt het me tegelijkertijd ook negatief: want dit is op termijn de ondergang van muziekscholen, zoals dat al op verschillende plaatsen is gebeurd.
Wil ik daar wel aan mee werken?

….
Ja, toen was het toch even stil. Maar ik geloof heel erg in een individuele benadering, een lesplan op maat binnen grotere gestelde kaders (Raamleerplan), ik ben een professional.  Ik ben een bekwame en bevoegde docent, dus ik doe niets verkeerd… Het gaat mis bij de overheid, bij de overhead.. Ja dat laatste heb ik goed getypt hoor, ik doel op de overhead van muziekscholen en centra voor de kunsten… Want dáár gaat volgens mij een groot deel van die lesgelden heen…
Misschien is het zelfs wel goed om bv een docentencollectief op te zetten náást muziekscholen. Zo ontstaat marktwerking en gaan misschien de prijzen weer naar beneden??

Aanmelden voor (groot) koperlessen in het nieuwe schooljaar is in ieder geval mogelijk bij mij!

Ensemblespel

Zoals jullie misschien hebben gelezen op mijn Facebookpagina, speel ik sinds kort met een tweetal andere tubaisten samen in een tubatrio… Eén en ander is in hoofdzaak bedoeld om (sponsor)geld voor onze muziekvereniging binnen te halen, maar bovenal is het ook superleuk om in een klein ensemble te spelen. acheter du viagra paris.
De doorzichtigheid van het repertoire maakt dat je het je niet kunt veroorloven om ‘even niet goed’ te zijn, het is dus een samenspelvariant die zeer veel van de musici eist, maar tegelijkertijd (zo is mijn ervaring althans) heel veel vreugde geeft…

Ook voor beginners is samenspel in kleine ensembles (bv trio of kwartet) heel leerzaam. Het is minder massaal als een groot (opleidings)orkest en de docent/dirigent heeft meer oog voor iedereen…
Leerlingen leren harmonieën beter doorzien en leren te horen wat hun muzikale positie in de groep is…

Voor veel voorspeelmiddagen worden leerlingen in kleine ensembles bij elkaar gezet. En soms heb ik de indruk dat dat alleen maar is omdat het makkelijk is, en om op die manier tijd te sparen, dan dat het is om leuk en leerzaam te zijn voor de leerlingen, maar misschien heb ik het mis…

Ik pleit voor meer samenspellessen, op alle niveaus in het muziekonderwijs. Samen spelen is niet alleen leuk en gezellig, maar vooral ook heel leerzaam!
Zelfs mijn jonge blokfluitleerlingen spelen al meerstemmig samen!

Meer muziek in de klas en Festival Bombarie

Wat ontzettend gaaf is het toch om te zien dat er op dit moment zoveel aandacht is voor ‘Meer muziek in de klas’!
De BZT-show doet mee, het LKCA zorgt voor meer gratis toegankelijk lesmateriaal voor op de basisscholen en veel muziekverenigingen spelen prima op deze trend in met extra schoolprojecten en kinderconcerten… De meeste verenigingen waaraan ik verbonden ben, doen ook hun uiterste best om muziekeducatie op de basisschool een plekje te geven in het verenigingsbeleid, en terecht, want wie de jeugd heeft…heeft de toekomst!

Maar soms hé, dan verbaas ik me over de houding van sommige muziekdocenten en verenigingsbesturen… Ze denken dat de jeugd nog dezelfde liedjes leuk vindt als tien, misschien wel vijftien jaar geleden. Ze denken dat de werkvormen uit die tijd nog steeds werken. En dat laatste is wellicht ook grotendeels zo, maar ik denk dat muziekdocenten én verenigingen ook moeten zoeken naar nieuwe wegen. Andere manieren van lesgeven (met gebruik van de hedendaagse multimedia etc), ander repertoire etc, etc…

Met andere woorden, niet alleen moet er meer muziek in de klas komen, maar er moet meer muziek in de klas komen (en in regulieren muzieklessen) op een hedendaagse manier…
We moeten ons (blijven) realiseren dat het belangrijk is dat we als vereniging, maar vooral ook als docent, feeling houden met onze leerlingen.. Maar ook met de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van onderwijs in het algemeen en muziekonderwijs in het bijzonder…

In dat kader is festival Bombarie een hele mooie!
Een spiksplinternieuw festival voor en over amateurmuziek waar allerlei workshops worden verzorgd…
Ik ben er zeker één of meerdere dagen te vinden om mijn ‘levenslang leren – proces’ te stimuleren en mijn creativiteit te prikkelen!
Hopelijk tref ik er veel collegae en andere geïnteresseerden!