Blog 2.0

Enkele jaren geleden postte ik wekelijks een blog op deze website. Daar kwam een beetje de klad in door allerlei omstandigheden, maar ik wil dit weer gaan oppakken.

Ik ga niet weer wekelijks een blog schrijven hoor, maar vanaf april zal ik maandelijks een blog schrijven over muzikale zaken die mij op dat moment bezighouden. Het is de bedoeling dat iedere eerste week van de maand een blog gepubliceerd wordt.

De artikelen zullen meestal een informatief karakter hebben, bijvoorbeeld over een boek dat interessant is om te lezen, of bepaalde technieken waarover ik jullie graag meer wil vertellen, misschien informatie die ik heb opgedaan in masterclasses of workshops, etc etc.

Natuurlijk zal ik het niet laten om af en toe in te spelen op de actualiteit in onze samenleving.

Heb je zelf vragen waar je mee zit en waar je graag een antwoord op wilt van mij?

Stuur me dan gerust een berichtje, wie weet zie je het antwoord op jouw vraag dan terug in één van mijn blogs!

Muzikale groet,

Judith 🙂

PS volg je mij al op Facebook, Twitter en Instagram? Doen hoor, want daar drop ik ook regelmatig interessante informatie!

Nieuw jaar, nieuwe uitdagingen

En inmiddels is het 2017! De kerstvakantie zit erop, en ik ben ook weer begonnen met alle muzikale activiteiten. Het eerste concert is al achter de rug en ik heb er ook alweer een aantal repetities op zitten!

Als eerste wil ik jullie, mijn trouwe bloglezers, natuurlijk het allerbeste wensen voor 2017. Natuurlijk veel muzikaal genoegen, maar vooral ook veel gezondheid!

Tsja, een nieuw jaar… Daar horen traditiegetrouw goede voornemens bij… Ik wil het dit jaar anders doen 5 pilule de viagra. Ik stel mezelf nieuwe uitdagingen in dit nieuwe jaar! Maar wel uitdagingen die passen bij mij, mijn leven en mijn idealen. Uitdagingen op persoonlijk vlak (die laat ik hier achterwege) en op muzikaal vlak!

De eerste uitdaging is het starten met het dirigeren van een ander orkest. Komend weekend leg ik mijn functie als dirigent bij de fanfare in ‘s-Heerenhoek neer, en vanaf volgende week start ik als dirigent van de harmonie in Hoogerheide.

Een andere uitdaging is dat ik vanaf deze week start met een (thuis)opleiding creatieve therapie, waarbij ik me uiteraard wil specialiseren in muziektherapie. Waarom?
De afgelopen maanden heb ik steeds gemerkt hoe goed muziek mensen in verschillende situaties kan helpen om rust te vinden, en soms zelfs kan helpen om het genezingsproces te versnellen.
Ik heb gemerkt hoe ik met mijn muziek andere mensen kan raken en hoe ik hen kan helpen zich weer wat meer thuis te voelen.
Dat heeft mij zodanig getriggerd dat ik daar meer van wilde leren, om dat (op termijn) ook in te kunnen gaan zetten in mijn praktijk als musicus en straks dus ook creatief therapeut.

Andere muzikale uitdagingen: mooie concerten geven, meer soleren en me verdiepen in meer muziekstijlen…

Er staat aardig wat op mijn uitdagingenlijstje! Ik heb zin in een gezond, muzikaal en uitdagend jaar!

Vakantietijd, inspiratie opdoen

Nu de zomervakantie echt losgebarsten is en ik dus écht geen muzikale verplichtingen heb, is een tijd van rust aangebroken.
Veel mensen vragen zich af hoe ik mijn vakantiedagen dan invul, en of ik dan helemaal niets muzikaals doe…

Daarom vandaag dit blog!

Niks doen is niet zo aan mij besteed, ik blijf hoe dan ook een bezig bijtje…. Maar ja, wat ga je dan doen als je eigenlijk niets ‘moet’?

Ik maak altijd een lijstje van wat ik wil doen in de vakantie:
– instrument schoonmaken (tips en tricks hiervoor lees je hier)
– andere culturen leren kennen (en dan ook de muziek van die andere cultuur, dus ik probeer tijdens buitenlandse trips ook altijd iets van de lokale muziekcultuur mee te pikken)
– boeken lezen (dat kan varieren van boeken over beroemde dirigenten en componisten, maar ook psychologisch getinte boeken over bijvoorbeeld groepsmanagement of omgaan met leerlingen met beperkingen)
– nieuwe muziek studeren
– muziek luisteren (van klassiek tot pop en verder)
– zoeken naar nieuw lesmateriaal/apps om te gebruiken in mijn lespraktijk
– plannen maken voor het komende seizoen

De komende weken zal ik jullie steeds iets over één van deze punten vertellen, zodat jullie met mij mee wat inspiratie kunnen opdoen!

Heb je zelf misschien nog goede inspiratie voor mij? Ik houd me van harte aanbevolen!

gehoortraining voor amateurmuzikanten

Gehoortraining is een vast onderdeel van beroepsmatige muziekopleidingen. Ik heb in mijn conservatoriumopleiding heel wat uurtjes solfège gevolgd en nog veel meer uren zitten oefenen.
Ook bij de muziekexamens (theorie en praktijk) komt gehoorscholing tegenwoordig ruimschoots aan bod. Vaak krijg ik vragen waarom dat nou moet, en wat leerlingen hier nou toch aan hebben.. Ze zien het als een vervelend iets… Iets moeilijks!

Allereerst wat verstaan we onder de term gehoortraining? Kort samengevat is gehoortraining gericht op het op gehoor benoemen en uitschrijven van muziek.

Die vaardigheid kan weer een hulpmiddel zijn bij het uitvoeren, improviseren op of bewerken van bestaande muziek.  Indirect helpt het bij het harmoniseren van melodieën of het componeren van nieuwe muziek. Dat is gelijk het antwoord op de ‘waarom’-vraag.

Waaruit bestaat zo’n gehoortraining? 

  • Het leren benoemen en noteren van intervallen (melodisch en harmonisch)
  • Het leren herkennen en noteren van ritmes.
  • Het benoemen en noteren van akkoorden (harmonisch en melodisch)

Oefeningen

Het doen van korte oefeningen op de computer is een ideale manier om je hierin te trainen. Daarvoor bestaan verschillende handige computerprogramma’s en inmiddels ook apps voor iPad, iPhone en andere tablets. Eartrainer kent voor zelfstudie zo’n 160 aparte oefeningen en is zowel geschikt voor de beginnende als gevorderde muzikant.

De beste betaalde software voor de computer is earmaster, de beste gratis software is solfege, en de leukste sites om gehoortraining te doen zijn www.teoria.com en www.learn2hear.com
Ga voor het leren herkennen van ritmes naar Rhythm Pro HD, een app voor de iPad.

 

Het in notenschrift opschrijven van een liedje

Al deze oefeningen en tools zijn er uiteindelijk op gericht een muziekstuk, een liedje op gehoor in notenschrift te noteren. dat kun je het beste doen door een muziekstuk op te zetten.

  • Bepaal vervolgens eerst de toonsoort met behulp van je instrument. Meestal kun je dat bepalen aan de hand van de slotnoten.
  • Schrijf nu de melodie uit in maatsoort, toonhoogte en ritme. Controleer met je instrument erbij of de noten kloppen. Met andere woorden: speel wat je hebt genoteerd en controleer of dit overeenkomt met dat wat je hebt gehoord.

Het klinkt allemaal erg moeilijk, en ik kan me ook voorstellen dat het zo overkomt, maar zie gehoorscholingsoefeningen als een uitdagend spel dat je helpt om je muzikale vaardigheden te verbeteren. Sommigen spelen spelletjes als Candy Crush, muzikanten kunnen met gehoorscholing-apps aan de slag!

 

 

muzikaal geheugen en uit het hoofd spelen

Het is een vast onderdeel van de HAFABRA-examens: een stukje uit je hoofd spelen… Dat valt niet voor iedereen mee, en sommigen worden er juist nog extra nerveus door. Meer dan eens krijg ik dan ook de vraag waarom het in vredesnaam toch een verplicht examenonderdeel is!

Ik zal het uit proberen te leggen:

Waar het hier om gaat is ‘muzikaal geheugen’.
Gewoonlijk maakt een muzikant gebruik van wat we “spiergeheugen” noemen. Herinneringen zijn natuurlijk niet opgeslagen in de spieren, maar verwijzen eerder naar een type van procedureel geheugen, waar herinneringen verbonden aan bewegingspatronen versterkt worden door veel te repeteren. Procedureel geheugen staat apart van andere geheugentypes, zoals die voor gebeurtenissen  of voor algemene kennis. We gebruiken procedureel geheugen voor handelingen als autorijden, fietsen of typen op een toetsenbord. Dit is het type geheugen die ons onder het motto “oefening baart kunst” bijna automatisch dit soort handelingen laten verrichten. Het is vooral een kwestie van vaardigheid. Onder invloed van stress of angst kan dit procedurele geheugen haperen en krijgen we het gevoel alsof we geen adem meer kunnen halen. Dit  komt best nog al eens voor bij muzikanten,  bijvoorbeeld wanneer het procedureel geheugen door faalangst wordt ondermijnd, wat leidt tot speelfouten en black outs. De methode van muziek repeteren en oefenen  is erop gericht dit soort fouten te vermijden of snel te herstellen. Alleen maar herhalen, de meest gebruikelijke strategie, voorkomt niet noodzakelijkerwijs het maken van fouten of vergeten van muzikale handelingen. Het is beter je interacties met de muziek meer te varieren door verschillende bronnen van geheugen aan te boren, voor het geval  één type geheugen het laat afweten. Muzikanten kunnen de muziek bijvoorbeeld in notenschrift uitschrijven om hun visueel geheugen te trainen of een harmonische analyse maken om hun herinnering aan de muzikale structuur meer te borgen in het geheugen.

Een andere aan te bevelen strategie is het muziekstuk te oefenen door op steeds op andere punten te beginnen. Procedureel geheugen vormt vaak ketens van opeenvolgende handelingen, waarbij elke handeling de herinnering aan een volgende triggert. Maar overal starten behalve aan het begin  is lastig. Als een muzikant alleen maar steeds weer vanaf het begin een muziekstuk oefent, dan loopt hij de kans tijdens een concert, eenmaal afgeleid door gekuch of een mobieltje dat afgaat, minder snel de draad weer te kunnen oppakken, omdat de herinnering aan het volgende moment niet wordt geactiveerd. Het besef, dat je op verschillende punten de draad weer kunt oppakken kan de kans op faalangst dusdanig verminderen, dat je daardoor ook minder vaak door black outs wordt getroffen. Ook het uit het hoofd studeren van een muziekstuk helpt bij het opbouwen van je muzikale geheugen… Tot zover het waarom!

Dan rest nog wel de vraag hoe je dat nou aanpakt, het uit je hoofd leren van een muziekstuk.

  1. Kies een studietechniek die het beste bij jou past:
    1. Leer het notenbeeld uit je hoofd. Lastige passages overschrijven is daarbij een goed hulpmiddel.
    2. Luister (in gedachten) naar de muziek, zing het in je hoofd mee.
    3. Speel het stuk in gedachten; onthoud de vingerzetting en speelbeweging. Wat in je lichaam is verankerd hoef je niet meer te onthouden. Je kunt het loslaten en vertrouwen op je vingers. (Als je het tenminste goed hebt ingestudeerd!)
    4. Een combinatie van de voorgaande technieken is de theoretische benadering, waarbij je het stuk onthoudt als een reeks muzikale patronen (toonladders, gebroken akkoorden, akkoordopeenvolgingen, omspelingen enzovoort).
    5. Voor de “lucky” few: met een fotografisch geheugen de bladmuziek als het ware voor je zien.
  2. Gebruik methodes uit computerspelletjes
    1. Herhalen tot het goed gaat en je het doorhebt
    2. Geduldig wachten tot het zover is
    3. Geconcentreerd oefenen werkt sneller
    4. In korte stukjes oefenen: grote taken zijn sneller klaar als ze in kleinere delen worden gesplitst
    5. Begin met iets makkelijks en bouw daarna op in moeilijkheidsgraad
    6. Het spel geeft nooit toe aan de speler als deze het level nog niet beheerst: kweek doorzettingsvermogen
    7. Blijf alles gebruiken wat je in het spel geleerd hebt om steeds meer tijd te besparen
    8. De weg naar je doel is zeker zo leuk als het doel zelf: je kunt meer plezier hebben van het oefenen dan uiteindelijk van het stuk kunnen spelen.
  3. Geheugentraining als een spel: vier het (beloon jezelf) als je door bent naar de volgende taak! Ben je er nog niet door? Bedenk een spannend verhaal bij de lastige plekken, geef ze een naam of maak er een tekening van. Oefen de betreffende plek(ken) nog een (paar) keer en probeer het dan opnieuw vanaf het begin.
  4. De handgeschreven kopie in > 10 minuten. Als je denkt, dat je een passage uit je hoofd kent, schrijf dan de eerste acht maten uit je hoofd op. Denk eerst aan de maatsoort, voortekens, het ritme, tempo (hoeveel tellen per minuut?) en dynamiek. Je mag tussendoor nadenken of het even doorspelen (zingen), maar niet in je bladmuziek kijken. Bedenk ook in welke maat en op welke sterkte een crescendo of decrescendo begint en eindigt en welke tonen verhoogd of verlaagd worden.
  5. Het reizende boek:
    1. Begin met de bladmuziek voor je neus
    2. Verschuif het boek / blad een eindje op de standaard
    3. Leg de muziek plat neer, nog wel zichtbaar maar lastiger te lezen
    4. Leg de muziek op kniehoogte
    5. Op de grond naast de voeten
    6. Op de grond achter je
    7. In een hoek in de kamer
    8. In een andere kamer
  6. De stoomwals: een maat of passage onthouden door stampen en herhalen zoals de rijtjes van voorzetsels met bijbehorende naamval in het Duits of de elementen uit het periodiek systeem. Oefen er steeds één tegelijk. Werk beurtelings van voren naar achter en van achter naar voren.

Ik ben benieuwd hoe jij het aanpakt! Wat werkt voor jou?! Heb je andere tips?

Gebruikte bron: John Valk

instrument en persoonlijkheid

Laatst vroeg ik op mijn Facebookpagina aan jullie, wat jullie nu graag wilden lezen in mijn blog.
Eén van de vragen was ‘schrijf eens iets over de verschillen tussen koperblazers en houtblazers, blazers en strijkers, etc…’

Ik heb het idee een tijdje in de week gezet. Want ik wilde niet verzanden in de aloude instrumentalistengrappen. Je weet wel: ‘Trompettisten zijn arrogante haantjes’, ‘strijkers zijn doetjes’ en ‘wie staat er aan de deur als de deurbel kickst?’
Nee, dat wilde ik niet, want in mijn blog wil ik graag zinvolle informatie bieden…

Maar toch kon ik wel íets met het onderwerp. Want als je een instrument gaat kiezen, moet dat bij je persoonlijkheid passen.

Maar welk instrument past nou bij welke persoonlijkheid? Uit wetenschappelijk onderzoek komt een duidelijk verband naar voren tussen de kenmerken van de persoonlijkheid en de geschiktheid of voorkeur voor bepaalde muziekinstrumenten.

Bekende wetenschappers die uitgebreid in boeken en artikelen in vakbladen over de relatie tussen persoonlijkheid en muziekinstrumenten hebben gepubliceerd zijn bijvoorbeeld Anthony Kemp en Adrian North. Maar ook tientallen anderen hebben in vakbladen voor psychologie artikelen over dit onderwerp gepubliceerd. Ik ben er eens ingedoken en ik ben heel wat interessante artikelen tegengekomen!

Een beknopt verhaal over de karaktertrekken van instrumentalisten die we tegenkomen in blaasorkesten:

Volgens wetenschappelijk onderzoek zouden houtblazers, die in het orkest vaak tussen het spervuur van de andere instrumentalistensecties zitten, vaak introvert zijn, maar tegelijk over meer verbeeldingskracht beschikken.

Sommige onderzoekers rekenen de houtblazers tot de meegaande persoonlijkheden. Deze instrumentalisten spelen doorgaans graag in ensembles en orkesten en geven daar kleur aan.

Een extraverte persoonlijkheid of iemand die graag snel resultaten ziet, kan zich aangetrokken voelen tot een koperinstrument, omdat hij daarmee, net als op de meeste houtblaasinstrumenten al snel de eerste melodieën kan spelen.

Volgens verschillende onderzoeken onder kinderen zouden deze leerlingen impulsiever reageren, minder zelfdiscipline hebben en gevoeliger zijn voor groepsdruk dan bijvoorbeeld bij strijkers het geval is. Koperblazers zijn doorgaans sociaal ingesteld en spelen graag in ensembles en orkesten.

De trompet vormt samen met de trombone en de cornet de spontane keus van extraverte kinderen. Mogelijk houdt dit verband met het feit dat deze muziekinstrumenten relatief luid klinken, in vergelijking met zachte instrumenten zoals de dwarsfluit of klarinet.

Er bestaan denkbeelden over de verschillen in aantrekkingskracht van de verschillende koperinstrumenten die verband houden met het timbre en het volume van een bepaald type instrument of de rol van het instrument in het orkest. Zo zou een extravert kind eerder een trompet kiezen dan een tuba, en zouden meer introverte kinderen eerder voor een hoorn of euphonium kiezen.
Percussionisten, en dan vooral drummers hebben sterk extraverte eigenschappen. Ook een onafhankelijke opstelling zou tot de typerende kenmerken behoren. Volgens sommige deskundigen zouden slagwerkinstrumenten bij uitstek geschikt zijn voor nerveuze of rusteloze mensen. Zij zouden zich in de percussiesectie van een orkest of band goed kunnen uitleven.

Dus los van allerlei fysieke eigenschappen (bv gewisselde tanden etc) is ook de persoonlijkheid van een leerling belangrijk. En nu ik er zo over nadenk.. Ik heb inderdaad weleens een leerling gehad die achteraf veel beter een ander instrument had kunnen nemen.. Dus voortaan ga ik ook bij nieuwe leerlingen die zich aanmelden ook eerst kijken naar hun persoonlijkheid! Meestal komt het wel overeen en kiezen leerlingen als vanzelfsprekend een passend instrument, maar lang niet altijd. En een overstap naar een ander instrument kost vaak veel tijd en energie…

met apps beter muziek leren maken

Vorige week schreef ik over het spelen vanaf een tablet met de app Forscore. Maar een tablet heeft zoveel meer te bieden, in het bijzonder ook voor muziekstudie.

Het blijft natuurlijk van belang dat je als docent je leerling goede instructies geeft, maar de apps zijn vaak wel handig om de leerling thuis te kunnen laten oefenen.

Neem nou de Mobile Music Trainer!
De iPad-app Mobile Music Trainer helpt vooral beginnende muzikanten goed op weg. Er zijn vier verschillende standen voorhanden die je bij je hand nemen van een absolute beginner naar een bekwaam notenlezer.

Om te beginnen met Mobile Music Trainer (gratis, maar met in-app aankopen) kies je een van de vele instrumenten uit waarop je speelt, zodat de bladmuziek meteen weet welke noten je dient te spelen. Je kiest uit dwarsfluiten, klarinetten, saxofoons, trompetten, trombones, violen en cello’s. Daarna kan je aan de slag met de bladmuziek, waarbij de app in totaal meer dan 450 liedjes biedt. Het grootste gedeelte laat zich echter betalen met in-app aankopen.

Absolute beginners kunnen muziek leren spelen in de iPad-app met de Step Mode. De applicatie doet daarin een beroep op je microfoon. Hij herkent de noot die je speelt en pas als je hem hebt gespeeld, mag je verder naar de volgende noot. Pitch Mode geeft je respons of je de juiste noot aanslaat, Rhythm Mode stelt je ritmegevoel op de proef en de Test Mode is de eindtest: heb je een liedje onder controle? Mijn leerlingen vinden het tof en hebben er veel baat bij, omdat ze nu in de tijd tussen de lessen in veel effectiever kunnen studeren!

Maar er is meer! Wat te denken van de app Ningenius (betaald) waarbij kinderen in een videogame de grepen van hun instrument leren onthouden! Leuk dat dat op die manier kan, en een prima aanvulling op de lessen.

En dan voor de wat meer gevorderde leerlingen: met de app Good Ear Pro (betaald) kan getraind worden op het herkennen van intervallen en akkoorden. Erg handig voor extra training voor de theorie-examens!

Onlangs heb ik ook de app Musiclock (betaald) ontdekt waarmee leerlingen kunnen leren improviseren… Ook hartstikke handig voor docenten om tijdens de les te gebruiken!

Zoals je ziet zijn de meeste apps betaald, maar wat mij betreft zijn dit wel de beste apps op deze vlakken. Ze zijn de (relatief kleine) investering zeker waard!

Wil je meer weer weten? Of heb je andere oefen-apps die je wilt aanraden? Laat het me weten!

muziekles aan jonge kinderen

Je leest het overal: muziek is goed voor kinderen! Muziek maakt slim, maakt dat kinderen beter kunnen samenwerken en werkt respect voor anderen in de hand.

Zelf ben ik dan ook druk met het geven van lessenseries en workshops in het basisonderwijs. Want hoe eerder je begint, hoe beter, nietwaar?

Zo heb ik vorig schooljaar een project gedaan in groep 6 van een basisschool, waarbij kinderen kennismaakten met instrumenten uit het harmonieorkest. Daarnaast heb ik een workshop in groep 4 gegeven. Allemaal goede stappen in de richting van structureel muziekonderwijs op de basisschool. Maar ik merk toch ook dat veel scholen nog moeite hebben om dit onderdeel van het curriculum in te vullen. Terwijl het met de hulp van docenten van muziekverenigingen van allerlei pluimage zeker zou moeten lukken…

Nu, aan het begin van het schooljaar ben ik, namens één van de verenigingen waar ik werk, gestart met een (buitenschoolse) cursus ‘Muzikale ontdekkingsreis’ waarbij kinderen van alles leren over instrumenten van het harmonieorkest, terwijl ze tegelijkertijd noten leren lezen en blokfluit leren spelen.  Mooi om te zien hoe enthousiast de jonge kinderen zijn, dat kinderlijk enthousiasme, dat werkt aanstekelijk! En het is supertof om de kids al met muziek aan de slag te laten gaan, terwijl ze voor de meeste blaasinstrumenten nog te klein zijn of een onvoldoende ontwikkeld gebit…

Tegelijkertijd hoor ik, terwijl ik enthousiast schrijf over de jonge muzikale ontdekkingsreizigers, ook negatieve stemmen:
– blokfluitleerlingen willen alleen maar houtinstrumenten gaan spelen, en geen slagwerk of koperblaasinstrument
– blokfluitleerlingen willen helemaal geen hafabra-instrument spelen
– vaak stoppen de blokfluitertjes ná hun overstap naar een hafabra-instrument alsnog

En natuurlijk.. Van de 10 leerlingen die ik nu in mijn klasje heb, zal echt niet de volle 100% doorstromen naar de ‘reguliere’ hafabra-lessen. (ik zet dat regulier expres tussen aanhalingstekens omdat ik van mening ben dat je met adaptief en persoonlijk onderwijs veel meer enthousiasme en motivatie bereikt)…
Maar ik denk en hoop toch dat we een hoog doorstroompercentage bereiken.

Anders dan de AMV-lessen die meestal op muziekscholen worden aangeboden, zijn deze lessen erg toegespitst op het harmonieorkest, waardoor de kinderen daarover veel leren en enthousiast worden gemaakt.
En verder denk ik dat het voor de toekomstige hafabra-docenten van deze leerlingen belangrijk is dat ze op een goede (vaak speelse) manier met deze jonge muzikantjes omgaan…
Dat laatste geldt overigens ook voor jonge leerlingen die nog géén AMV-les hebben gevolgd. Lessen aan jonge kinderen eisen een andere aanpak van een docent!

In ieder geval zal ik me altijd blijven inzetten voor muziekonderwijs in welke vorm dan ook!

Ik ben benieuwd hoe de lezers van dit blog aankijken tegen AMV-lessen, en muzieklessen aan jonge kinderen…

adaptief muziekonderwijs voor volwassenen

Ik krijg regelmatig volwassen leerlingen in mijn lespraktijk. Sommigen willen dolgraag meedraaien in een route van diploma naar diploma, maar anderen werken veel liever met andere, persoonlijke doelen. Dat kunnen muzikale doelen zijn, maar ook mentale of fysieke doelen die ze door middel van muziek willen bereiken. En ik? Ik vind het superleuk om ook met deze mensen aan de slag te gaan!

Aan het begin van een lesjaar stel ik met zo’n leerling altijd een soort Plan van Aanpak op. En de insteek van dit plan wordt door de leerling zelf bepaald.
Hij of zij vertelt me wat de doelen zijn, wat hij of zij wil bereiken in het komende lesjaar, en de leerling geeft ook aan wat zijn sterke punten zijn op weg naar dat doel, en welke zaken extra aandacht nodig hebben. En wat er daarbij van mij als docent verwacht wordt. Aan de hand daarvan kies ik lesmateriaal en oefeningen uit.

Deze vorm van adaptief onderwijs (aangepast op/aan de leerling) werkt heel prettig bij volwassenen, omdat zowel leerling als docent precies weten waar naar toe gewerkt wordt en op welke manier.

Meer weten? Mail me gerust!

meespeelcd’s

Toen ik begon met muzieklessen (ruim 20 jaar geleden) bestonden ze nog niet, ze kwamen pas enkele jaren later: de boeken met meespeel-cd’s… Het was een feest als ik dan de laatste les voor een willekeurige vakantie tijdens de les met een meespeel-cd Disney-liedjes mocht spelen.
Hoe anders is dat nu… De boeken met cd zijn niet meer weg te denken uit de leswereld. En niet alleen de ‘extra boeken’, maar ook de reguliere lesmethodes zijn voorzien van meespeel-cd’s, en soms zelfs dvd’s… Laatst vroeg iemand mij wat ik nou van al die meespeel-cd’s vond.

Om te beginnen zijn deze boeken met meespeel-cd natuurlijk hartstikke leuk, want zo kunnen ook beginnende leerlingen al snel optreden met een leuk liedje, en dat werkt motiverend.

Een belangrijke rol blíjft weggelegd voor de docent: het is geen kwestie van ‘laat de leerling maar fijn naar de cd luisteren hoe het wordt voorgespeeld, en dan komt het wel goed’.
Dat is een gemakzuchtige methode voor zowel docent als leerling, waarmee een docent zich op de lange termijn uit de markt prijst.

De kern van een goede instrumentale techniek wordt gevormd door het goed functioneren van de associaties noten zien, tonen horen en grepen weten/voelen.
En dit alles wordt niet bereikt door een leerling simpelweg te laten naspelen en meespelen van/met wat er op een cd wordt gespeeld. Daarmee komt met name het prima vista lezen van ritme en melodie, zelf analyseren van zinsbouw en de associatie van noot naar klank heel erg in het gedrang… Terwijl ook die heel belangrijk zijn voor het ontwikkelen van een goede instrumentale techniek.
Daarbij komt nog eens bij dat leerlingen niet altijd het tempo van de cd aankunnen, en dan werkt het juist demotiverend, of gaan leerlingen slordig spelen.
En wat te denken van interpretatie? Met een cd ben je toch vaak gebonden aan tempo en speelwijze van de cd, hoewel er ook wel methodes zijn waarbij je het tempo kunt aanpassen…

Kortom, een meespeel-cd verbannen is niet nodig, ze zijn hartstikke leuk, mits met mate en met zorg gebruikt!