fbpx

Herdenken en vieren in Corona-tijd

Tja, en dan is het alweer begin mei. De intelligente lockdown duurt nu voor mij ruim 7 weken..
In deze vroege mei-dagen zouden we uitvoerig stil staan bij 75 jaar vrijheid.
Op 4 mei tijdens de Dodenherdenking en op 5 mei tijdens Bevrijdingsdag.

Dit jaar deden we dat allemaal thuis. Vooral 4 mei voelde in die zin raar voor mij.
De afgelopen jaren heb ik altijd op 4 mei ergens 1 van mijn orkesten moeten dirigeren óf zelf moeten spelen met een klein ensemble.
Dit jaar was beiden niet het geval.. Vanuit het Comité 4 en 5 mei was een oproep gedaan aan blazers om op 4 mei om 19.58 het Signaal Taptoe Infanterie te spelen.
Daar is ‘ie weer: muziek stopt nooit en muziek verbindt!

Noem me ouderwets, maar ik ben van mening dat een trompetsignaal op trompet moet worden gespeeld en dus heb ik de afgelopen weken dagelijks trompet gestudeerd.
(Ik ben dus 1 van die musici die in deze tijd juist meer studeert, want er worden wat filmpjes opgenomen etc)

Normaal gezien ben ik op zo’n avond altijd nerveus voor degene uit mijn orkest of ensemble die het signaal mag spelen. Ik dacht te weten hoe spannend het was om het te spelen. Technisch gezien valt de moeilijkheid misschien mee, maar de omstandigheden maken het toch extra lastig.
Sinds 4 mei 2020 weet ik écht hoe spannend het is. Nu is trompet natuurlijk niet mijn hoofdinstrument, dus ik had mezelf daarmee ook een behoorlijke druk opgelegd. Ik was bloednerveus, maar gelukkig ging het best wel goed.

En ik zeg gelukkig, want ik was heel bang dat door al dat thuis-getoeter, hoe mooi het initiatief ook, toch de waardigheid van het signaal verloren zou gaan, en ik wilde ervoor zorgen dat ik het zelf in ieder geval zo netjes mogelijk zou spelen.

Om al die mensen die voor onze vrijheid stierven toch eer te bewijzen én misschien nog belangrijker om met zijn allen stil te staan en na te denken over hoe we zulke oorlogssituaties in de toekomst kunnen voorkomen..

Tja en dan bevrijdingsdag.. Sommigen zeggen, we kunnen geen bevrijdingsdag vieren. Ik denk dat dat wel kan en ook móet. Alleen op een andere manier dan we gewend zijn. Anders hoeft niet minder te zijn! Misschien ligt het aan mij, maar ik denk dat ik beide dagen bewuster heb beleefd dan afgelopen jaren…
We leven dan wel in een intelligente lockdown, en sommigen leggen daarin een vergelijking met de oorlogsjaren. Ik vind dat die vergelijking mank loopt hoor. We leven weliswaar in beperkte vrijheid en we worden bedreigd door een virus. Maar dat is een dreiging van een heel andere aard dan oorlog.
We leven vrij, anders vrij dan we gewend zijn, maar wel zonder onderdrukking!

Zoals ik al zei; ik heb beide dagen heel intens beleefd, intenser dan anders. Ik hoop dat jullie met mij zeggen: Wij leven vrij!