Muziek en dyslexie

De afgelopen tijd heb ik verschillende keren vragen gehad over of dyslexie en muziek leren eigenlijk wel samen gaan. Het antwoord is niet in 1 zin te geven, dus vandaar dat ik er een blog aan wijd.

Ik wil beginnen te zeggen dat dyslectici totaal NIET DOM zijn! Zij bekijken de wereld vanuit een vijfdimensionaal oogpunt en zijn daardoor vaak enorm creatief.
Ze denken vaak in beelden, niet in woorden. Wel kunnen ze vaak veel sneller denken en associëren dan andere mensen. Maar hoe meer ze zich proberen te concentreren hoe moeilijker het wordt.

Het is dus belangrijk om ontspannen en plezierig om te gaan met het aanleren van het muziekschrift.

Waar ik tegen problemen aan loop met leerlingen met dyslexie is onder andere bij:
– het nauwkeurig lezen van muziek (zonder weglaten of invoegen van tonen)
– nauwkeurig uitschrijven van muziek
– prima vista lezen van muziek
– het herinneren van een frase en het nazingen of -klappen
– het vertalen van instructies over techniek van het boek naar het instrument
– lezen van woorden en muziek tegelijk
– transponeren van muziek
– lezen in verschillende sleutels

Daar komt bij dat faalangst bij dyslectici vaak voor komt. Ze worden vaak geconfronteerd met het feit dat zij ‘achter’ zijn, waardoor ze sneller faalangst ontwikkelen. Zo’n leerling durft bijvoorbeeld niet meer mee te spelen in een groepje, omdat hij het toch wel fout zal doen.

Dat klinkt best heftig, maar toch kunnen dyslectici prima muziek leren hoor!

Als docent vind ik het belangrijk om steeds goed contact met ouders te hebben om te vragen hoe het op school gaat met de leerling. Hoe er daar met de dyslexie wordt omgegaan. Zo krijg ik meer inzicht in de leerling en kan ik mijn lesmethode daarop afstemmen. Dat past natuurlijk heel erg bij mijn leerlinggerichte manier van werken.

Het werkt heel goed om auditief te werken met dyslectici. Zo kunnen ze beter associaties maken. Dat is eigenlijk wel het belangrijkste. Bovendien werk ik soms bij genoteerde muziek met kleuren om bepaalde ritmische bouwstenen/noten aan te geven.
Om faalangst tegen te gaan probeer ik altijd een rustig en positief klimaat te scheppen en vooral ook zelf rustig te zijn. Ik probeer een persoonlijke (vertrouwens)band met (al mijn) leerlingen op te bouwen, zodat ze zich veilig voelen.

Ik geef altijd zo duidelijk mogelijk aan wat er moet gebeuren om het doel wat we hebben vastgesteld te bereiken en ik geef ook nauwkeurige en duidelijke feedback aan de leerling over hoe de leerling het gedaan heeft. Ik werk met kleine stapjes, zodat de leerling het overzicht houdt.

Eigenlijk past het antwoord misschien toch in 1 zin:
‘Zolang je je leerling kent en van hem uitgaat, kun je iedereen de vreugde van muziek maken bij brengen!’