Inspiratie

‘Hoe komt een idee ooit tot stand? Kan zo’n gedachte ontstaan? Waar komt dat helder ogenblik, dat inzicht toch vandaan?’
Een stukje uit het lied inspiratie uit de musical ‘Joe’.

Veel van jullie zullen misschien (nog) niet weten dat ik een enorme musicalfan ben. En de afgelopen weken kreeg speciaal het bovenstaande nummer voor mij een diepere betekenis.

Inspiratie… Inspiratie bij het componeren van mijn compositie (die mede door míjn inspiratie inmiddels al voor 2/3 deel af is), inspiratie ook voor het lesgeven, voor het coachen van mensen, voor het dirigeren van orkesten, voor het geven van gerichte aanwijzingen…

Want ook (of misschien júist!) als afgestudeerd musicus blijf je voortdurend op zoek naar nieuwe inspiratie… Je leest boeken over interessante muzikale persoonlijkheden, of je je bekijkt documentaires over deze personen. De documentaireserie over topdirigent Jaap van Zweden is hiervan een goed voorbeeld.
Maar bv ook een boek over coachend leidinggeven… Of een boek over een beroemd componist, om zo meer te weten te komen dan wat je standaard in alle boeken over die componist leest…

En soms, heel soms, komt je inspiratie uit spontane dingen, op momenten dat je niet bewust zóekt naar inspiratie. Inspiratie vanuit hele andere vakgebieden… En dat is soms nog het mooist, want van daaruit kun je dan helemaal een idee gaan uitwerken…

Ik ben benieuwd waar jij je inspiratie vandaan haalt achat de viagra pfizer. Wie is jouw voorbeeld?

waarom een seniorenorkest?

Als je mensen vertelt dat je, als relatief jonge dirigent, een jeugdorkest dirigeert kijkt niemand vreemd op. Sterker nog, je krijgt een boel positieve reacties, want de jeugd heeft de toekomst.
Maar als je dan vervolgens vertelt dat je ook een seniorenorkest onder je hoede hebt, valt het gesprek stil of krijg je als reactie een nietszeggend antwoord…
Want ja, senioren, aftakelende grijze duiven op weg naar de dood met een muzieksmaak uit de tijd van Vrouw Holle, daar wil je als jonge man of vrouw toch niet dirigeren??

Ik ben nu iets meer dan 2 jaar dirigent van seniorenorkest Amor Musae in Prinsenbeek. Een seniorenorkest onder de vlag van een vereniging van naam en faam…
En ik kan jullie verzekeren, geen repetitie is saai en ik werk er met veel plezier!

De muzieksmaak past prima in mijn straatje (maar dat is natuurlijk heel persoonlijk) en de, inderdaad dikwijls grijsharige, senioren spelen nog een aardig partijtje weg… Het is iedere maandagmorgen een feest om met hen te werken. Ze zijn, dat klinkt misschien gek, leergierig en enthousiast! Soms moet je wat duidelijker spreken of iets meer geduld hebben dan met een ander orkest, maar in het algemeen gaat het prima.

En weet je, het is ook wel logisch. Mensen worden steeds ouder, ze draaien steeds langer gewoon mee in de samenleving, en dat zie je ook in dit soort orkesten terug.

Ik ben van mening dat een seniorenorkest ook echt een bijzondere functie heeft binnen onze samenleving. Optredens kunnen vaak overdag plaatsvinden (daar waar de reguliere fanfare of harmonie niet kan omdat leden nog moeten werken). Naast de echte concerten op een heuse concertlocatie, is er voor seniorenorkesten ook een rol weggelegd om bijvoorbeeld te spelen voor dementerenden, of in verzorgings- en verpleegtehuizen.

Kortom, ik wil afrekenen met de afwijzende en neerbuigende houding ten opzichte van seniorenorkesten!

Programmeren voor blaasorkesten

De zomervakantie is ook voor mij als dirigent een periode om tot rust te komen en nieuwe energie en inspiratie op te doen. Tegelijkertijd is er júist in deze periode ruim de tijd om programma’s voor het komende seizoen te bedenken..

En dat valt nog lang niet altijd mee.
Niet alle werken/arrangementen zijn geschikt voor elk orkest, je zit met niveauverschillen, maar soms ook met bezettingsproblematiek waardoor je niet alle werken kunt programmeren… Je moet rekening houden met de plaats waar je het programma moet brengen. Het programma moet voldoende uitdaging voor je orkest bieden

Hoe maak je dan keuzes? In 2010 was ik bij een symposium ‘De kunst van het programmeren’ in de hoop daar inspiratie op te doen voor een goede aanpak…

Om een lang verhaal kort te maken: dé manier van programmeren bestaat niet. Immers er zijn prachtige concertprogramma’s zonder rode draad, maar er zijn ook slechte programma’s die wél een rode draad hebben…

Persoonlijk probeer ik altijd zoveel mogelijk het educatieve (ik wil ook het orkest ontwikkelen) te laten samen gaan met de wensen van het publiek.
En daarbij ben ik zeker niet bang om een wat langer/zwaarder stuk te programmeren!