Receptief inzicht

Het is een verplicht onderdeel bij de C- en D-examens HAFABRA: Receptief inzicht.
Wanneer ik het er met collegae over heb, zitten velen erover met hun handen in het haar.
Gaat dit niet veel te ver en hoe moeten ze hun leerlingen hierop voorbereiden? En meer nog: wat een saaie kost voor leerlingen. Een leerling wil toch spélen!?

Allereerst dit: Wat is receptief inzicht precies?
Kennis van en inzicht in de algemene karakteristieken van muzikale stijlperioden
zoals Renaissance, Barok, Classicisme, Romantiek en 20e eeuw, verschillende muzikale
genres zoals klassiek, jazz en pop en blaasmuziek uit andere culturen. Dit dient (C-examen)
te blijken uit het, aan de hand van beluisterde muziek, aangeven uit welke periode en
cultuur de muziek afkomstig is, welk genre het betreft en welke functie de muziek heeft.
Voor het D-examen moet daarbovenop een werkstuk gemaakt worden over een onderwerp met betrekking tot blaasmuziek.

Tsja, dat is kort en bondig, maar tegelijk ook heel erg breed en divers…

En toch hè, eigenlijk vind ik die lessen receptief inzicht dus echt helemaal fántástisch om te geven!
In goed overleg plannen we een aantal (extra) lessen om met elkaar de muziekgeschiedenis door te nemen met geluidsfragmenten en uitleg daarbij over hoe de muziek zich in die periodes ontwikkelde.
Je merkt dat leerlingen (jóng én oud) geboeid raken door de muziekgeschiedenis, gepakt worden door de opeenvolgende stijlen en stromingen in de muziek én het ook gaan toepassen in hun eigen speelpraktijk.. Ik vind dat fantastisch om te zien, en ik vind het vooral ook super om hen zo nog meer de gelegenheid te geven op muzikale ontdekkingsreis te gaan en hun eigen smaak te ontwikkelen…

Misschien telt het mee dat ik vroeger ook dol was op lessen muziekgeschiedenis.
Misschien komt het omdat ik zoveel mogelijk probeer logische verbanden te leggen voor en met de leerlingen.
Misschien komt het omdat ik probeer gelijk een koppeling te maken met hun speelpraktijk.
Maar mijn leerlingen zijn altijd heel enthousiast over deze lessen, en het voelt zeker niet als een verplicht nummertje. Niet voor mij, maar ook niet voor hen!