Staff wars

Het is weer tijd voor een nieuwe blogpost. Traditiegetrouw gebruik ik de extra vrije tijd in vakanties om wat me wat verder te verdiepen in nieuwigheden op muziekgebied.
Vooral de wereld van apps is iets wat ik goed probeer bij te houden. Wie weet stuit ik op zaken die ik kan gebruiken in mijn lespraktijk óf zelfs in mijn eigen musiceer- of dirigeerpraktijk!

En jawel, ik heb iets leuks gevonden! Ik heb een aantal jonge leerlingen die het nog erg lastig vinden om noten te lezen en daarom was ik op zoek naar een leuk appje om hen dit spelenderwijs te leren.
Staff Wars Live is een app die in Amerika razend populair is in het muziekonderwijs.
In de geest van Star Wars schiet je de juiste muzieknoten uit de lucht.
Je kunt nu ook de juiste noot op je muziekinstrument spelen om de noten op je scherm te laten ontploffen. Dat kon blijkbaar nog niet in eerdere versies van het spel.

Als je de app hebt opgestart kies je eerst je instrument. Voor blaasinstrumenten in Bes (bv klarinet en trompet) en Es (bv altsax) worden de transposities meegenomen.
Daarna kies je de juiste sleutel, toonsoort, bereik. En dan kan de pret beginnen!

Het is de bedoeling dat je steeds de noot speelt die wordt afgebeeld. Dat moet wél gebeuren vóórdat de noot de notenbalk raakt! Natuurlijk wordt de snelheid langzaam opgevoerd en de app houdt de scores bij… Ik ga er na de vakantie zeker mee aan de slag met mijn jonge trompettistjes!

Muziek en dyslexie

Vorige week schreef ik over faalangst en podiumangst. Vandaag wil ik het hebben over dyslexie. Want ook ouders van dyslectische leerlingen hebben soms grote vraagtekens over het feit of hun kind wel muziekles moet nemen…

Het belangrijkste is natuurlijk dat een leerling zélf zin heeft om muziek te leren maken. Anders zal het inderdaad lastig worden, maar dat geldt ook voor leerlingen die geen last hebben van dyslexie!

Belangrijke zaken die ik altijd meeneem bij dyslectische leerlingen (en ook als ik vermoed dat een leerling dyslectisch is, maar de diagnose is nog niet gesteld):

Noten leren lezen begint voor een dyslecticus niet bij het beeld op papier, maar juist bij achterliggende begrippen. Zo oefen ik bijvoorbeeld eerst de begrippen hoog en laag voordat ik ze aan de notatie koppel. En die koppeling met notatie komt heel rustig op gang via allerlei muzikale spelletjes.

Ook voor maat en ritme geldt dat de abstracte begrippen makkelijker te leren zijn wanneer je ze eerst beleeft. Klap- en stampspelletjes zijn op dat vlak mijn absolute favorieten! Zo beleeft de dyslecticus het begrip maat goed. En dat is belangrijk, want het komt vaak voor dat dyslectici later moeite hebben met maat houden.

Sommige dyslectici hebben ook moeite met coördinatie, wat lastig kan zijn bij het bespelen van een instrument. Het kan helpen om bewegingen eerst in het groot te maken, en ook het los oefenen van de beweging met de ogen dicht kan helpen de aandacht helemaal op de beweging te richten.

Er zijn in Nederland nog maar weinig docenten die de Suzuki methode gebruiken voor het leren bespelen van een blaasinstrument. Bij de Suzuki Vereniging Nederland zijn alleen docenten voor dwarsfluit en blokfluit geregistreerd.
Ik geloof er heilig in dat deze methode waarin een instrument wordt aangeleerd als een soort ‘moedertaal’ een goede manier is om met name dyslectici een instrument te leren bespelen.
Daarom ben ik dan ook van plan me er de komende tijd in te gaan verdiepen.

In ieder geval kunnen dyslectici zéker een muziekinstrument leren bespelen. Dat kost tijd, maar geeft vooral ook veel voldoening, zeker als er rekening wordt gehouden met de problemen waar dyslectische leerlingen tegenaan lopen.

Weet jij meer over de Suzuki methode? Of heb je nog tips voor mij over omgaan met dyslectische leerlingen? Laat het me weten! Natuurlijk kun je ook met jouw vragen bij mij terecht!
Trouwens, een handige site met informatie over dyslexie en muziek is deze.