fbpx

Motivatie – lief zijn voor jezelf

Vandaag de laatste aflevering in deze serie blogs over motivatie.
Een gevaarlijke ook, want als je niet uitkijkt werkt deze juist averechts…

Lief zijn voor jezelf verzandt namelijk al snel in een stukje zelfmedelijden, waardoor je er juist niets aan hebt. Dus ik moet een beetje uitleggen wat ik precies bedoel met lief zijn voor jezelf en hoe je dat het beste kunt uitwerken:

Vooropgesteld dat je werkt aan een doel (via kleine stapjes, waardoor je het overzicht hebt en je ook iedere kleine stap kan vieren/belonen), kan je ook weleens stuiten op een blokkade waardoor je zelfs je kleinste stapjes doel niet haalt.

Dat kan zijn door tijdgebrek, ziekte of om een andere reden. Hoe dan ook: als je weet dat dit tijdelijk is dan kun je op dat moment lief zijn voor jezelf en het jezelf vergeven.

Dat bedoel ik dus met lief zijn voor jezelf.

Lief zijn voor jezelf is niet consequent studie-ontwijkend gedrag goedpraten met allerlei slappe excuses! Oftewel: als er een goede reden is waardoor je je doel even niet haalt, reken het jezelf dan niet te zwaar aan!

Dat was dan alweer de laatste blog in deze serie over motivatie. Ik kan me voorstellen dat je nog vragen hebt of tegen problemen aanloopt. Schroom niet om me te mailen, ik help je graag!

Motivatie – support zoeken

Soms wil het weleens niet helemaal lekker lopen met je studie, en raak je toch een beetje uit je hum. Of je komt, zoals nu weer, in een lockdown terecht en je mist wat externe motivatie van bv je docent of dirigent.

Dan is het handig om support te zoeken. Natuurlijk krijg je die support in eerste instantie van je docent of dirigent, misschien van je sectiegenootjes in het orkest.

Maar je mag die support ook gerust zoeken bij familie en vrienden, zelfs als ze geen muziek maken. Vaak kennen die mensen jou nl heel goed en doorzien ze sneller wat je nodig hebt.

Dus vertel je familie en vrienden regelmatig over waar je mee bezig bent en vertel gerust als het even lastig is. Motivatie hoeft niet altijd van muzikale mensen te komen! Soms is de invloed van anderen die niet musiceren minstens zo groot!

Ik ben benieuwd hoe het jou inmiddels vergaat met je motivatie!

Volgende week het laatste deel in deze serie blogs!

Motivatie – jezelf een schouderklopje geven

Vorige week schreef ik er al een beetje over: als het lukt om jezelf te verbeteren, dan mag je jezelf een schouderklopje geven!
Maar hoe geef je jezelf nou een schouderklopje dat je tegelijkertijd weer motiveert om door te gaan?

Daar ga ik je vandaag iets over leren! Een motiverend schouderklopje gaat niet over het eindresultaat, maar over het proces richting dat eindresultaat. Dus geef je zelf niet een cadeautje omdat je iets goed speelt, maar omdat je dat goede spelen via een mooie en goede weg hebt bereikt.

Dat klinkt misschien een beetje zweverig, maar daarmee houd je wel motivatie voor het proces, en voorkom je faalangst bij jezelf.

Te vaak heb ik meegemaakt dat alleen goede eindresultaten beloond worden. Natuurlijk is het belangrijk dat je een stuk goed kunt spelen, maar belangrijker is dat je dat op een goede manier hebt bereikt, en dat de muziek leeft in jou.

En de muziek kan gerust leven, terwijl je toch nog fouten maakt. Beloon wat je gedaan hebt, beloon het proces, niet het product!

En dan? Waarmee beloon je jezelf dan? Ik zou je aanraden om jezelf te belonen met iets muziekgerelateerds: een nieuw boek, het luisteren van een interessante podcast, accessoires voor je instrument, etc, etc..
Zo hou je het compliment dichtbij het proces.




Motivatie – jezelf verbeteren


Inmiddels zijn we al een aardig eindje op weg met de serie blogs over motivatie. Vandaag ga ik jullie iets vertellen over een belangrijk onderdeel van motivatie: jezelf verbeteren.

Veel mensen beginnen aan een reis, gaan op weg naar een doel maar vinden het lastig om te reflecteren hoe het gaat. En als dat reflecteren al lukt, dan is het lastig om jezelf ook echt te corrigeren.

Reflectie en jezelf verbeteren zijn echter wel essentieel in het hele motivatieproces!

Vorige week heb je als het goed is jouw grote doel(en) opgedeeld in kleine stapjes. En die stapjes zijn weer nodig voor de reflectie.
Spreek met jezelf af dat je wekelijks eventjes met jezelf gaat zitten om na te gaan hoe het nu gaat. Kijk dan vooral naar het eerste stapje in je doel dat je wilt bereiken. Hoever ben j daarmee Wat ging goed, wat ging minder goed? Wat is nodig om je doel te bereiken?

Noteer je bevindingen steeds in een schriftje.. Schrijf altijd minstens 2 positieve punten op met betrekking tot je doel en minstens 1 verbeterpunt.

Vind je het lastig om voor jezelf te ervaren hoe het staat met jouw doel? Neem jezelf 1x per week op en luister naar de verschillen!

Je zult versteld staan!

Als het goed gaat met je kleine doelen, dan mag je jezelf natuurlijk belonen! Zoek de beloning wel altijd in iets muziekgerelateerds: bijvoorbeeld een nieuw boek of een nieuw stuk!

Ik hoop dat het je lukt! Mocht het niet lukken, neem gerust contact met me op, ik help je graag verder!

Motivatie – kleine stapjes

Het is weer woensdag en dus tijd voor een nieuw blog in de motivatie-reeks. Vorige week heb ik je laten zien dat motivatie begint met doelen stellen. Hopelijk is het je gelukt om voor jezelf doelen te stellen voor de komende tijd.

Het lastige van doelen is vaak dat je niet goed overziet hoe je ze kunt bereiken.. Daarom is het belangrijk dat je, nu je je doelen eenmaal hebt gesteld, de doelen in kleine hapklare brokjes gaat hakken.

Je zult niet de eerste zijn die zijn motivatie verliest omdat ie het zicht op zijn of haar doel is verloren!

Kijk dus eens goed naar je doelen die je vorige week hebt gesteld en bedenk dan hoe je die doelen kunt bereiken met kleine stapjes.

Zet die stapjes (in volgorde!) op papier en stel voor jezelf vast op welke termijn je stap 1 afgerond wilt hebben.
Vanaf dat moment werk je aan stap 1. Als je dat hebt gehaald, beloon je jezelf en ga je kijken op welke termijn stap 2 afgerond kan/moet zijn… Stel dus niet al direct en planning op tot aan je einddoel!

Ik ben benieuwd of het je lukt om deze stap naar meer motivatie te zetten. Ik help je uiteraard graag als je vastloopt.

Volgende week gaan we aan de slag met ‘jezelf verbeteren’. Een belangrijk maar lastig onderdeel!

Succes!!

Motivatie – doelen stellen

Vorige week beschreef ik dat motivatie in deze tijden lastig is voor veel muzikanten: niet echt een concert om naar toe te werken, in veel gevallen geen repetities. Daarom besloot ik om een boogserie aan dit onderwerp te wijden.
Vorige week heb ik uitgelegd wat motivatie is. Vandaag gaan we bekijken hoe je aan je motivatie kunt werken. En we beginnn met stap 1: doelen stellen!

Doelen stellen lijkt zo simpel en is ook makkelijk gezegd, maar dat heeft toch wel wat voeten in de aarde:
Want je doelen moeten wel haalbaar zijn, om gemotiveerd te blijven.

Ik zou willen zeggen: pak eens een blad papier en ga een kwartiertje zitten en schrijf alles op wat je graag zou willen bereiken op of met jouw instrument. Dat kan vanalles zijn: van een concreet stuk dat je wilt spelen, tot het jezelf eigen maken van een bepaalde speelstijl en ga zo maar door… Je hoeft nu nog niet na te denken of dat jouw wensen haalbaar zijn.

Kijk dan eens naar dat wat er op je blad is verschenen: en ga dan noteren wat je nodig hebt om die doelen te bereiken. Bijvoorbeeld de hulp van een docent of dirigent, nieuwe bladmuziek enzovoort.

Probeer deze week zoveel mogelijk dingen te bedenken die nodig zijn om jouw doelen te bereiken, en probeer dit soort dingen alvast te regelen. Bestel bv je bladmuziek, plan een les in bij een docent..

Het geeft niet als je nog niet alles op een rijtje hebt. Laat jouw blad met doelen gewoon op een plaats liggen waar je veel komt en vul de hele week aan wat er nog meer bij moet. Volgende week gaan we dan verder met stap 2: kleine stapjes!

Bij blijven…

Lifelong learning.. zo heet een bekende jaarlijks terugkerende dirigentenmasterclass-week..
Maar de term wordt vaker gebruikt, en terecht vind ik. Ik bedoel: je studeert op een zeker moment af aan je opleiding, maar dan houdt het niet op!
De wereld om je heen blijft zich ontwikkelen, nieuwe technieken, nieuwe methodes, andere inzichten.. Dat geldt volgens mij voor alle branches, maar zeker ook voor de muziekwereld.

Daar waar je vroeger als docent vooral je leerlingen ‘het ambacht’ leerde, nu ben je veel meer bezig met het aansluiten bij de belevingswereld van je leerling..
We hebben veel meer geleerd over de effecten van muziek en de effecten van bepaalde methodes…

Ik ben dus echt zo’n musicus die zelf ook graag wil blijven leren. In deze tijd van Corona valt het niet mee. Onlangs werd een congres waar ik hoopte veel te leren afgelast. Begrijpelijk en goed ook. Gezondheid is belangrijker!
Maar gelukkig zijn er ook veel mogelijkheden in de digitale wereld, en dat is dus ook waar ik me deze weken veel begeef om extra kennis op te doen!

Zo ben ik momenteel bezig met het leren over het opzetten van een online muziekcursus, maar ook ben ik bezig met psychologische effecten van lesmethodes en manieren van werken met een orkest… Superleuk, heel erg interessant en inspirerend! Bij blijven kost tijd maar geeft zoveel energie!

En dat bracht me eigenlijk ook op het volgende: stel jij bent een koperblazer die een aantal jaren geleden les heeft gehad.. Ook jij kan bij blijven! Door af en toe eens een coaching sessie te plannen bij een coach of docent. Dat kan natuurlijk bij mij, dat zou ik tof vinden, maar je kunt ook een andere docent kiezen.
Je hoeft niet meteen echt les te gaan nemen, soms is een enkele sessie, een soort workshop al genoeg om je weer inspiratie te geven.
Goed idee, toch?! Wil je een coaching bij mij boeken?
Dat kan, het kan zelfs online, meer corona Proof kan het niet! Ik werk via Muziekonderwijs, zodat jij verzekerd bent van een veilige lesomgeving én een veilige betaling…

Ik hoop van je te horen/lezen!

IK BEN VOOR #meermuziekindeklas

Vorige week woensdag werd het muziekopleidersakkoord ondertekend. In dit akkoord sluiten de pabo’s en conservatoria een samenwerking voor de lange termijn. Dit is een enorme stap op weg naar muziekonderwijs voor álle kinderen op álle basisscholen in Nederland!

Tja, toen ik een klein Judithje was, toen had ik ouders en andere familieleden die veel met muziek deden. Ze hebben me nooit gepusht, maar het maakte het wel gemakkelijk om muziek te gaan leren: ik zag het immers zoveel in mijn omgeving.

Op school.. Als ik terugkijk werd daar nou ook niet enorm veel aan muziek gedaan. Ja we zongen wel veel, en 1x deden we een heel tof project samen met de plaatselijke fanfare. Toen mocht je je eigen instrument maken, ik knutselde van een verfemmer een snaredrum, en met mayonaise-emmers maakte ik daar nog weer bongo’s aan vast.. Het was fantastisch, en de andere kinderen op school maakten zo ook kennis met de muziek die ik stiekem al een beetje kende.

Als ik dan kijk naar deze tijd: muziek is op dit moment te weinig een vast onderdeel van het leven van kinderen, en dat terwijl het zoveel goeds brengt, juist ook voor hun ontwikkeling. Muziek moet meer (net zoals sport) een vast onderdeel van het onderwijs worden. Zo krijgen alle kinderen iets van muziek mee, en op termijn zullen er wellicht ook meer kinderen blijvend iets met muziek gaan doen in hun vrije tijd, en dat is dan weer goed voor de vele muziekverenigingen!

Dus natuurlijk ben ik voor #meermuziekindeklas!

Wist je trouwens dat ik ook leuke workshops en lesprogramma’s voor het primair onderwijs heb?! Wil je er meer over weten?
Neem dan snel contact met me op, zodat we kunnen kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen!

Musicus 2.0

Ik hoor veel mensen al denken: wat is dat nou weer voor hippe term…
En toch dekt dit de lading denk ik..

Als musicus moet je in de huidige samenleving jezelf een beetje opnieuw uitvinden. Sommige collegae vinden dat niet leuk, ronduit vervelend of misschien gewoon heel spannend of zelfs eng.

Ik vind het persoonlijk wel leuk: Ik denk dat het goed is dat je regelmatig gedwongen wordt om te reflecteren op je eigen functioneren.
En dat dan in relatie tot hoe de samenleving er op dat moment uit ziet.

Jezelf opnieuw uitvinden om zo musicus 2.0 te worden, dat is best spannend, maar ook juist heel erg leuk, want het is ook een uitdaging!
Ik schreef vorige week al over een andere manier van lesgeven, maar wat te denken van een stuk marketing (hoe zorg je dat je je doelgroep bereikt?!), een stuk sociaal werk (ja soms voel ik me echt een sociaal werker, en weet je als dat een keer nodig is, dan doe ik dat met liefde. Want het is ook een teken dat mijn pupil mij vertrouwt, en dat is belangrijk om samen een doel te bereiken.

Het heeft er misschien ook mee te maken dat ik van nature behoorlijk leergierig ben: ik wil steeds meer weten en ontdekken en dat komt goed van pas! Ik schrijf nu Musicus 2.0, maar ik denk dat ik in mijn carrière ook nog wel de 3.0 en de 4.0 zou kunnen meemaken!

Is blaasmuziek nog wel hip genoeg voor jeugd?

Dat is de vraag die ik deze week gesteld kreeg…
Mijn eerste reactie: jazeker wel! Maar bij deze bevestiging hoort wel een uitleg waarom ik dat denk. En omdat ik denk dat veel van mijn volgers ook met dit issue kampen heb ik besloten er een blog over te schrijven.

Ja, blaasmuziek is zeker nog hip genoeg voor jeugd, maar dan moeten wij (volwassenen/professionals) wel willen meedenken in de tijdgeest van nu.

Vroeger, toen ik zelf een jeugdige leerling was, kreeg ik gewoon les ‘volgens het boekje’. Iedere week je lesje leren, goed oefenen en dan laten ‘overhoren’ door je muziekleraar. Dat is iets wat de jeugd nu minder aanspreekt. Je hebt er hele fanatieke ambitieuze kids tussen zitten, maar de meesten zullen al snel afhaken bij deze manier van werken.
Dus.. toch niet hip genoeg dan??

Jawel hoor, maar wij als docenten moeten de leerling meer eigenaar maken van de les en van hun muziek. Natuurlijk zijn bepaalde basiszaken nodig om jezelf te ontwikkelen, maar dat kan ook heel goed met materiaal dat aansluit bij de belevingswereld van de leerling. Ik heb een trompetleerling die fan is van Billy Eilish. Natuurlijk spelen we dan Billy Eilish. En natuurlijk komen er dan zaken boven die hij nog niet kent of niet beheerst, maar die leer ik hem dan gewoon op dat moment. Het hoeft niet per se ‘volgens het boekje’…
Voor degenen die ermee bekend zijn: het ‘bloem-model’ kun je altijd inzetten, maar het vergt soms net even wat meer creativiteit en tijd om het met voor jou onbekender materiaal op te zetten. Maar hee, ook wij blijven leren, toch?!

Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor orkesten: laat jeugd meedenken over wat tof is om te doen met een concert, laat ruimte om eens een improvisatiewerk op het repertoire te leggen..

Of dit dan dé oplossing is? Nee, dat wil ik niet zeggen, maar het is wel een pleidooi om meer tijd en energie te stoppen in de muzikale beleving van ‘de jeugd van tegenwoordig’.
Stop met die hokjesgeest en ga creatief aan de slag: denk out of the box!